Zapobieganie upadkom

Większość upadków ma przyczynę wieloczynnikową. Rzadziej zdarza się, że za upadki odpowiedzielny jest jeden czynnik.

 

Pacjent po upadku, szczególnie jesli występuje ich wiele (więcej niż dwa w roku) wymaga szczegółowej oceny stanu zdrowia.

Obejmuje ona badanie:

-układu sercowo-naczyniowego (ze szczególnym uwzględnieniem ortostatycznych spadków ciśnienia tętniczego, zaburzeń rytmu serca i przewodzenia),

-układu mięśniowo-szkieletowego (badanie chodu, równowagi),

-układu nerwowowego,

-ocenę stanu psychicznego.

 

Niezwykle istotna jest interwencja zwększająca siłę mięśniową i równowagę, czyli opracowanie odpowiedniego programu rehabilitacji.

Powinna trwać wiele miesięcy, a najlepiej jeżeli pacjent sam lub pod kierunkiem rodziny kontynuuje ćwiczenia do końca życia. Działania rehabilitacyjne powinny nauczyć osobę w podeszłym wieku jak bezpiecznie zmienić pozycję ciała oraz jak się zachować, gdy dojdzie już do upadku.

 

Aby wyeliminować domowe przyczyny upadków należy m.in:

– zadbać o prawidłową wysokość krzeseł, foteli, muszli klozetowej (tak dobrać, by osoba, która na nich siedzi opierała obie stopy o podłoże przy zgięciu w stawach kolanowych do kąta ok. 90°)

– zainstalować poręcze, uchwyty,

– maty antypoślizgowe,

– zakładać wygodne i stabilne obuwie,

– zaopatrzyć seniora w sprzęt techniczny (np. laski, kule, balkoniki)

– zastosować odpowiednie oświetlenie (aby osoba dobrze widziała,trzeba też unikać efektu olśnienia)

Osobie starszej łatwiej jest korzystać z prysznica niż z wanny.